Tes unha relación complicada coa túa nai que che gustaría mellorar?

Pois aterrando de novo nos problemas cotiás, máis alá da COVID-19, que por desgracia segue con nós, preséntoche hoxe:

  5 claves para mellorar a relación coa túa nai.

Claves que en realidade poderás aplicar con calquera persoa coa que teñas algún tipo de conflito. E fareino dunha forma tan práctica que che será moi fácil adaptala ao teu caso particular:

Analizarei o CASO REAL de Jill e a súa nai dende o Método Anti-Círculos Viciosos.

Gracias aos psicoterapeutas estadounidenses Barry L. Ducan e Joseph W. Rock, que comparten con nós no seu libro Overcoming relationship impasses o caso de Jill e a súa nai, explicareiche como enfrontarse a eses choques continuos que tes coa túa nai e que seguro tanto che desesperan.

Xa me contarás se algunha das estratexias que lle serviron a Jill foron aplicables dalgún xeito ao teu propio círculo vicioso! Estás preparad@?

 

QUEN É JILL E QUE PROBLEMAS TEN COA SUA NAI?

Jill, é unha muller de 32 anos que buscou axuda terapéutica para mellorar a relación coa súa nai, a Sra. Gordon, de 75 anos de idade. O pai de Jill morrera cando ela tiña 15 anos. Jill tiña dous irmáns maiores, aos que a Sra. Gordon sempre tiña favorecido. Ante os seus ollos, eles non facían nada mal, pola contra a súa actitude cara Jill era moi diferente, sempre criticaba a forma de facer calquera cousa, así como tódalas súas decisións, incluso a elección do seu marido, ao que desprezaba continuamente. Jill facía moito máis pola súa nai que os seus irmáns: acompañábaa a tódalas súas citas, levábaa de compras, chamábaa a diario… Aínda así, seguíalle acusando de ser egoísta e desconsiderada. As reunións familiares, que eran frecuentes, significaban un pesadelo para Jill, pois un irmán pasaba de todo, o outro non paraba de queixarse, e a Sra. Gordon finalmente encontraba moitas formas de culpar a JIll.

 AS 5 CLAVES DO MÉTODO MÉTODO ANTI-CÍRCULOS VICIOSOS APLICADOS AO CASO DE JILL

Refrescamos os pasos a seguir antes de empezar?

Pista: A solución é o problema. Lémbraste?

  1. Repasaremos con Jill tanto as solucións que teñen intentado para resolver o problema, como os resultados obtidos. Tenlle funcionado algunha?

  1. Que crenzas hai detrás deses intentos de solución que non parecen funcionar? Pois como a tortilla, xiro de 180º a todas elas!

  1. Dende o novo enfoque 180º diferente, que cousas concretas, e diferentes ás que non lle teñen funcionado ata agora, podería facer Jill?

  1. Pedirémoslle a Jill que se coloque a bata de investigadora para observar e rexistrar cada nova solución intentada e os efectos que estas producen sobre ela mesma, na súa nai e na relación entre ambas. Teñen tamén consecuencias noutros ámbitos ou persoas?

  1. Que estratexias si están a funcionar? A técnica do termómetro axudará a Jill a darse conta de que o perfecto non debe ser inimigo do bo.

Complicado? Seguro que paso a paso velo máis claro. Imos alá!

Clave 1ª: Analizar as solucións intentadas ata agora, sen éxito

  1. Jill defendíase dos ataques da súa nai, e expresaba continuamente o mal que lle facía sentir e como aos seus irmáns non lles esixía tanto como a ela.

  1. Resultado: A discusión empeoraba e Jill nunca conseguía que lle dera a razón, moi ao contrario, recibía aínda máis críticas polo seu “mal carácter”.

  1. Tratou de facer as cousas “ben”, da forma que a Sra. Gordon lle indicaba que debía facerse.

  1. Resultado: Nunca chegaba a conseguir facer as cousas como a súa nai quería. A súa autoestima acababa cada vez máis danada.

  1. Ante as acusacións de filla egoísta, Jill esaxerou os seus intentos por facer cousas pola súa nai, pasando máis tempo con ela, chamándoa máis…

  1. Resultado: Nunca era suficiente e canto máis tempo pasaba con ela, peor se sentía Jill.

  1. Intentou entendelo comportamento da súa nai co fin de xustificala e de encontrala fórmula idónea para axudala: tivo unha infancia difícil, non superou a morte do seu marido, encontrábase soa, maior…

  1. Resultado: Intentar entender o porqué, non lle axudou nin a encontralo como, nin a sentirse mellor. Moi ao contrario, facíalle sentir aínda máis culpable por non saber axudar a súa nai, que tan mal o tiña pasado na vida. (Isto dáme idea dun futuro post “Os perigos da empatía”)

Jill atopábase tan frustrada e absorbida polo “xa o teño intentado todo e nada funciona”, que non foi capaz de dar con ningunha solución que si lle tivera resultado útil nalgunha ocasión.

Clave 2ª: Que crenzas había trala forma de actuar de Jill ante el problema?

  1. Crenza 1: Miña nai séntese mal e é o meu deber como filla intentar facerlle sentir mellor, sen importar como isto me afecte a min. Pensar no meu propio benestar é egoísta.

  1. Xiro 180º: Eu non son a responsable de que miña nai se sinta mal polos motivos que sexan, nin teño o poder para cambiar iso. O deber como filla ten como límite o propio benestar.

  1. Crenza 2: Como filla, teño maior responsabilidade no coidado de miña nai, que os meus irmáns.

  1. Xiro 180º: Os meus irmáns e eu temos a mesma responsabilidade respecto ao coidado da nosa nai.

Clave 3ª: Cambio de estratexia traballado en terapia, que empezou Jill a facer distinto?

  1. Limitou o contacto coa súa nai: baixou a frecuencia de visitas e de chamadas telefónicas ás estritamente necesarias, mostrándose menos disposta a facer cousas por ela, seguía estando dispoñible e respondía se lle pedía facer algo, pero xa non era tan frecuente.

2. Cando nalgún dos seus contactos recibía críticas e/ou reproches, Jill mostrábase de acordo e non só non discutía con ela cando lle dicía o que tiña que facer, senón que incluso lle pedía consello en varias ocasións. Jill non seguía o consello habitualmente, nin cambiaba a conducta que a súa nai criticaba, pero tampouco a desafiaba.

3. Ante calquera oportunidade, Jill recoñecía as súas propias limitacións e alagaba aos seus irmáns ante a súa nai.

4. Asistía menos ás reunións familiares e cando o facía, sen dar explicacións, íase en canto comezaba a se sentir incómoda. Cando algunha vez, a Sra. Gordon lle reprochaba isto, ela dicíalle “Quizais teñas razón, non sei que me pasa, estou moi sensible ultimamente, desculpa se vos teño feito sentir mal” Sen entrar a discutir aquilo que tiña provocado o seu enfado ou quen tiña a culpa, pois xa sabía por experiencia, que entrar niso, enredaríaa nunha discusión inútil que deixaría afectadas a ámbalas dúas.

Entendo que técnicas utilizadas como a de Perdela razón para gañar efectividade, poda xerarte dúbidas. Paréceche que incita á falsidade ou submisión, verdade? Pois grazas! As túas oportunas dúbidas, danme material para o próximo post! (acumúlaseme traballo! 😉)

Clave 4ª: Conseguiu Jill mellorar a relación coa súa nai?

Non só conseguiu mellorar a relación coa súa nai, senón que conseguiu outras moitas melloras:

Melloras en Jill

Baixo o novo suposto, Jill empezou a sentirse libre de culpa. Ao ter menos contacto coa súa nai e sentirse con dereito a limitar as súas obrigas como filla, fíxolle sentir menos estresada e coa sensación de recuperar o control da súa vida, observando como melloraba día a día a súa danada autoestima.

Melloras na Sra. Gordon

Por un tempo estivo preocupada pola súa filla e moi solícita con ela, probablemente crendo que se estaba a volver tola. Cando Jill sinalaba as súas propias limitacións e alagaba aos seus irmáns, a súa nai quitáballe importancia e comentaba moitas das cousas que eles tampouco facían ben. Pola contra, estes cambios drásticos non duraron moito e a Sra. Gordon, de vez en cando, volvía ao seu anterior patrón..

Melloras na relación entre ambas

A relación entre ambas mellorou, probablemente non tanto debido a cambios na Sra. Gordon, senón a que o bo estado anímico de Jill facíalle estar máis forte para enfrontar as diferentes situacións e menos alerta ás ofensas e reproches. Esa forza axudáballe a relativizar a importancia de certas críticas e incluso, a escoitar e a aplicar certos consellos ao non recibilos con tanto rexeitamento. De vez en cando, a Sra. Gordon deixábase contaxiar por ese bo humor de Jill, o que aumentou a frecuencia de momentos agradables compartidos.

Melloras con outras persoas

Cos seus irmáns: Sen buscalo directamente, ao non se mostrar sempre dispoñible, conseguiu que os seus irmáns non tiveran máis remedio que se implicar máis. Ao implicarse máis, empezaron a entender mellor a Jill e a apoiarse algo máis en determinadas cuestións. As diferenzas seguían existindo, pero agora tamén existían zonas comúns.

Con seu marido e fillas: O benestar de Jill supuxo tamén melloras na relación co seu marido e fillas. Deuse conta de como ese malestar en ocasións tíñalle feito ser inxusta coa súa propia familia. Isto levoulle a pensar que ese negativismo da súa nai que seguía sen cambiar, nada tiña que ver coa súa valía como filla, senón que podería ser unha forma de expresar o seu propio malestar con quen máis quería. Esta nova teoría, certa ou non, axudáballe a calmar resentimentos e por tanto a sentirse mellor!

“Vualá!: Chao Círculo Vicioso, teño mellores plans con un Círculo Virtuoso 😉”

Clave 5ª: Que o perfecto non sexa inimigo do bo.

O perfecto: Malestar 0

Nun mundo ideal a Sra. Gordon empezaría a mostrar unha actitude máis positiva, agradecida e independente, probablemente despois dunha terapia que lle axudara a xestionar os diferentes malestares emocionais que posiblemente influían nesa actitude crítica que mostraba cara as persoas que máis quería. Ademais, conseguiríase alcanzar un equilibrio familiar, tamén entre irmáns, quizais axudados pola mediación familiar.

O bo: de malestar 8-10 a malestar 1-5

Jill non conseguiu baixar o malestar a 0. A súa nai seguía sendo una persoa de difícil trato e a veces resultáballe complicado non entrar ao trapo. Pola contra, agora puntuaba ese malestar case sempre por debaixo de 5, aínda que este variaba segundo o día, nos peores momentos, lembraba ese malestar 8-10 no que estivo atrapada durante 15 anos e que tanto estaba afectando á súa vida persoal.

CQ-CONSELLOS FINAIS

Que o perfecto non estea baixo o noso control, non pode paralizarnos para facer cambios que si dependan de nós, e que melloren a situación difícil, aínda que non a solucionen ao 100%.

Anímate a aplicar estas 5 claves do Método Anti-Círculos viciosos a eses problemas que das por imposibles. E lembra poñerlles o termómetro do malestar, para tomar consciencia das batallas gañadas. Porque quizais non che fagan gañar de todo esa guerra, pero si outras moitas, sen buscalo!Que llo digan á familia de Jill!

Que che pareceu? Crees que podes sacar ideas útiles para o teu caso particular? Compárteas con nos, seguro que como o caso de Jill, serve de axuda a moitas persoas en situacións similares. Anímaste?

Share This